Transpłciowość

Czym jest transpłciowość?

Płeć biologiczna jest spektrum, definiowanym przez dużo szerszy zakres czynników, niż tylko chromosomy. Choć w szkole uczono nas zwykle, że to one definiują płeć, w rzeczywistości były to uproszczenia dla dzieci, analogiczne do „są trzy stany skupienia materii” czy „nie można dzielić przez zero”. O ile większość populacji ludzkiej kwalifikuje się na jednym z końców spektrum płci (jest to zmienna o rozkładzie bimodalnym, nie binarnym), o tyle około 2% znajduje się gdzieś pomiędzy. Są to właśnie osoby transpłciowe.

Osoby transpłciowe typowo w dość młodym wieku odczuwają niedopasowanie między płcią przypisaną im przy urodzeniu, a tą, z którą się identyfikują. Jest to dla nich zwykle źródłem dużego cierpienia i może przekładać się na szereg problemów, w tym, na drastycznie podwyższone ryzyko samobójstwa. Dlatego zwykle decydują się na proces tranzycji, czyli dopasowania do odczuwanej płci. Tranzycja może zachodzić na poziomie społecznym (zmiana ubioru, imienia, itp.), hormonalnym, jak również chirurgicznym. Tranzycja przekłada się na znaczące podniesienie dobrostanu osób transpłciowych. 

Co więcej, tranzycja jest oceniana wyjątkowo pozytywnie przez pacjentów, chirurgicznej żałuje 1% osób, społecznej czy hormonalnej 3-4%. To skrajnie niski poziom wątpliwości po zabiegu, przeciętnie zabiegów żałuje ok. 15% osób, w przypadku chirurgii plastycznej jest o 65%!

Transpłciowość, wykluczenie i problemy psychologiczne

Transpłciowość prowadzi w naszym społeczeństwie do dużego poczucia wykluczenia. Osoby transpłciowe dużo częściej są ofiarami przestępstw, mają dużo częstsze myśli i próby samobójcze. Przejście tranzycji oraz wsparcie ze strony otoczenia niwelują te problemy, osoby transpłciowe w takiej sytuacji mają podobne wyniki zdrowia psychicznego jak osoby cispłciowe.